روستای اناج

اناج برگرفته شده از کلمه هندی به معنی انبار غله و منطقه ای خوش آب و هوا و به عنوان یکی از زیباترین روستاهای بخش شراه اراک ( 30 کلیومتری شهرستان خنداب) و مرکز دهستان اناج می باشد

زبان و گویش مردم روستا

زبان اصلى در منطقه  زبان فارسى است كه از قديم به صورت پهلوى وجود داشته است و هم اكنون به زبان رسمى ايران تبديل شده است؛ البته در برخى نقاط استان زبان تركى رواج دارد مانند مناطقى از فراهان و برخى ديگر از روستاهاى اراك، ساوه  ....

اما در مورد لهجه و گويش بايد گفت كه در استان مركزى لهجه‏ هاى گوناگون و متفاوتى وجود دارد كه هر كدام از اين گويشها ولهجه ‏ها مستلزم مطالعه و تحقيقات فراوان است، وليكن در اين جا به طور بسيار مختصر و اجمال به برخى از اين لهجه‏ ها اشاره ه‏اى خواهيم داشت.

يكى از لهجه‏ هاى رايج در استان، لهجه مردم شهرستان اراك و روستاهاى فارسى زبان اين شهرستان مى‏باشد.

براى مثال در شهر اراك و حومه آن اين نوع لهجه را به صورت كم‏رنگتر و در روستاهاى اين شهر به صورت غليظ‏ترى مشاهده مى‏كنيم.

در اينجا براى نمونه به چند لغت و واژه با لهجه اناجی اشاره مى‏كنيم:

ـ اِوْ: آب ـ ماخام: مى‏خواهم

ـ دُو: دوغ ـ ناماخام: نمى‏خواهم

ـ مُ: من ـ خُنِه: خانه

ـ تُنى: تويى ـ ملوچ يا مليچ: گنجشك

ـ بَرو: برو ـ بِيْنْ: ببين

ـ خودُم: خودم ـ عاروس: عروس

ـ پاپتى: پا برهنه ـ عامو: عمو

ـ اِوْزون: آويزان ـ باپوش: بپوش

ـ نِوْ: نو، تازه ـ قِلاق: كلاغ

ـ چِل: خُل، ديوانه ـ خُسوره: پدر زن

ـ گَر: كچل ـ بِدِّوْ: بُدو

    جهت تماس  با مدیر  وبلاگ  اناج  اینجا کلیک کنید